سیزده نکته برای درآمدن از نحسی فیس‌بوک

حضور در جوامعی مثل فیس بوک، حالا دیگر بخشی از زندگی روزمره ماست. در آن خبر می‌خوانیم، با دوستان مان گپ می‌زنیم، گاهی باعث می‌شود پول در بیاوریم و یا آلبوم‌های دوستان را ورق می زنیم.

‎حالا در این شبکه اجتماعی که خیلی از دوستان، خانواده و آشناهای ما حضور دارند، نوع فعالیت ما چطور باید باشد تا نه سیخ بسوزد؟ نه کباب؟ و البته جذابیت ماجرا همچنان حفظ بشود؟ نکته‌ها و ترفندهایی  وجود دارد که اگرچه قانون نیست، اما به نوعی هنجار‌های زندگی اجتماعی آن لاین محسوب می‌شوند.


‎اول:
عصبانی هستیم؟‌ پریشانیم؟ یا غمگین؟ فرقی نمی‌کند. در این جور مواقع صلاح ما در این است که کمی صبر کنیم و بعد پسورد را وارد کرده و مشغول فعالیت در فیس بوک شویم. این جور مواقع، انگشتان ما تند تر از زبان ما کار می‌کنند و راحت تر دیگران را می‌رنجانند.


‎
دوم:
تنظیمات دسترسی فیس بوکی من طوری است که نه تنها دوستانم، که دوستان آن‌ها هم می‌توانند هر چه منتشر می‌کنم ببینند. این جور مواقع باید بیشتر مراقب باشیم. گاهی یک درد دل ساده عاطفی من یا دلخوری کاری ام را بهتر است از همکارانم،‌ مدیرعامل شرکتم یا خواهر شوهرم مخفی نگهدارم. هر حقیقتی را که نباید جار زد! به اشتراک گذاری محتوا روی فیس بوک، درست مثل پهن کردن رخت روی بند است! تا زمانی که خشک نشده، همه لباس‌ها را در و همسایه می‌بینند. اگر می‌خواهید برخی از نوشته‌ها و عکس‌هایشان را از دسترس دیگران دور نگهدارید، بایستی فهرست دوستانتان را طبقه‌بندی کنید.

اما چگونه؟

‎هر دوستی، جایگاهی دارد. پیشنهاد می‌کنم دوستان کاری و همکاران‌تان را در طبقه بندی جداگانه قرار بدهید. دوستان شخصی ای که جزو حلقه اصلی دوستان‌تان نیستند را با نام آشنا‌ها طبقه بندی کنید و آن هایی که نسبت فامیلی دارند را هم از آن‌ها جدا کنید. این سه طبقه‌بندی کلی، به شما کمک می‌کند که محتوای‌تان را از دسترس آن بخشی از روابط خود که نمی خواهید دور نگاه دارید.

‎برای این کار، باید یک «فهرست دوستان» تعریف کنید. بالای صفحه اصلی فیس بوک، در ستون سمت چپ روی کلمه فرندز کلیک کرده و در زیر آن روی کلمه لیست کلیک کنید.  همانند شکل پایین، با کلیک بر روی گزینه ایجاد فهرست تازه، می‌توانید نام فهرست مورد علاقه تان را وارد کرده و افراد را به آن فهرست اضافه کنید. زمانی که این کار انجام شد. شما می‌توانید مخاطب  هر چیزی را که منتشر می‌کنید به طور دقیق مشخص کنید یا حتی بگویید چه کسانی آن را نبینند.

سوم: ‎حالا اگر مثلا خواستید درباره میهمانی خانوادگی بنویسید، می‌توانید آن ها را از همکاران خود محفوظ بدارید. یا مثلا درباره یک شوخی که فقط اهالی شرکتی که در آن کار می‌کنند می‌نویسید، می‌توانید آن را فقط برای شبکه کاری‌تان نمایش دهید. اما اگر بخواهید عکسی از یک میهمانی دوستانه را منتشر کنید که بعضی از دوستان‌تان به آن دعوت نبودند چه؟ نگران نباشید، فیس بوک همان قدر که از سهل‌انگاری ما و افشای راز های ما، سوء استفاده می‌کند، راز دار هم هست.

اگر مراحل بخش قبل را انجام داده باشید، وقتی عکسی را منتشر می‌کنید یا مطلبی را می‌نویسید، پیش از انتشار آن، در کادری که آن را آپلود یا توضیحات را تایپ می‌کنید، بخشی اضافه شده که سطح دسترسی شما دیگران را مشخص می‌کند. برای نمونه پابلیک یعنی همه می‌توانند آن را ببینند، شما می‌توانید علاوه بر فهرست دوستانتان آن را برای دوستان آن ها هم نمایش بدهید.

‎
اما گزینه خوب و دوست داشتنی فیس بوک در این لحظه چیست؟ شما می‌توانید علاوه بر همه این ها،‌ از طریق کادر زیر، دسترسی افراد مشخصی را فارغ از این که در چه گروهی هستند، فراهم کنید یا فرد خاصی را از دسترسی خارج کنید بدون آن که گروهی که به آن مربوط است از دسترسی و امکان مشاهده محروم شوند.

چهارم: هر از گاهی یادتان نرود بر روی یکی از نظریات دوستان‌تان که فکر می‌کنید به لایک شما نیاز دارند و همین طور آن هایی که زیاد در پای صفحه شما فعالیت می‌کنند، لایک کنید. این کار باعث می‌شود احترامی که به مخاطب یا دوستان‌تان می‌گذارید بیشتر به چشم بیاید.

پنجم: قرار نیست هر چیزی که در فیس بوک منتشر می‌شود را لایک کنیم. مصرف زیاد این لایک، دکمه ی لایک فیس بوک را خراب  نمی‌کند، ولی علاوه بر استهلاک بیشتر صفحه کلید، ارزش این کار را میان بقیه کم می‌کند.

ششم: تقاوت صفحه هواداری و گروه در فیس بوک در این است که در واقع در «گروه» ها، افراد در حالتی مشابه هم مشغول به اشتراک گذاشتن نظریات هم هستند و مدیران صفحه در واقع نقش اداره کننده آن را دارند. اما در صفحه های «فن پیج» یا هواداری، مسوول صفحه در حالت عادی می‌تواند مواردی را منتشر کند تا دیگران آن را بخوانند یا درباره اش بحث کنند. توجه کنیم که هر کدام از این صفحه‌ها کارکردی دارد که با دیگری فرق می‌کند.

‎
فن پیج در واقع برای زمانی است که شما می‌خواهید هوادارای خود را نسبت به یک برند، مارک، خواننده، بازیگر یا امثال آن اعلام کنید و آخرین خبرها را درباره او پیگیری کنید. «گروه» اما زمانی به کارتان می‌آید که می‌خواهید با دیگران درباره موضوعات خاصی گفتگو کنید.

هفتم: شما هم مثل من یکی از لذت هایتان بازی کردن روی فیس بوک است ؟‌ بعد از آن که کسی را برای بازی دعوت کردید، اگر بعد از یکی دو بار پاسخی نیامد، قرار نیست که ۱۰ درخواست دیگر را هم برایش بفرستید. این به این معناست که آن دوست، علاقه ای به بازی کردن ندارد. شاید هم دارد چیزی شبیه خواهرشوهر بازی در می‌آورد که بهتر است به آن بی اعتنا باشید یه یادداشته باشید که هر کسی  نمی‌خواهد روی فیس بوک بازی کند. بعضی‌ها کار جدی تری دارند!



هشتم: اگر یک پیغام خاص را برای همه بفرستیم به جای آن که دسترسی تماشای عموم را به آن بدهیم، در واقع داریم ناخواسته چیزی را به آن‌ها تحمیل می‌کنیم. شرکت‌ها برای ارسال این ایمیل‌ها شاید هزینه کنند و نتیجه ای مقطعی هم بگیرند اما شما به عنوان یک فرد، با این کارتان روی اعصاب در و همسایه می‌روید. حتا اگر رویشان نشود چیزی به شما بگویند. دوستان شما نیازی به اسپم (پیام های ناخواسته) ندارند. یک ایمیل کروهی را برای همه دوستان فیس بوکی‌تان نفرستد.

نهم: هرگز اسرار خصوصی کسی را فاش نکنیم. وقتی دو دوست ما تصمیم به ازدواج گرفته‌اند که هنوز نمی‌دانند می‌خواهند اعلام عمومی شود یا نه، وقت این نیست که با ایما و اشاره به آن‌ها تبریک بگوییم. اگر درباره خبرها می‌نویسیم، خبرهای بزرگ‌تر و مهم و عمومی تر را بازتاب دهیم. امکانات فیس بوک، قابلیت این را دارد که به راحتی و در نهایت بی‌مسوولیتی، دوستان  را برنجاند مگرآن که زمان نوشتن هر چیز، به تبعات آن فکر کنیم.

دهم: بدون دلیل قوی، کسی را به فهرست دوستان تان اضافه نکنید. من اگر آن‌ها را به عنوان یک شخص بشناسم اضافه می‌کنم. چرا که: فهرست طولانی‌تر دوستان فیس بوکی، لزوما به معنی دوستان بهتری داشتن نیست!

یازدهم:
به اپلیکیشن‌هایی که نصب کرده اید ناخنک بزنید تا آن ها را شناسایی کنید. هر بازی یا اپلیکیشنی که به پروفایل شما و 
اطلاعاتتان دسترسی خواهد داشت. می‌توانید آن ها را به راحتی پاک کنید. برای این کار باید ماوس را روی نام کاربر قرار داده و در گزینه هایی که اضافه می شود Unfriend را انتخاب کنید.

دوازدهم: برای خواندن بخش‌های مربوط به امنیت و حریم و تنظیم آن ها زمان بیشتری بگذارید. اگر به بخش مدیریت دسترسی های امنیتی فیس‌بوک بروید و درست و حسابی آن را بخوانید و با دقت انتخاب کنید، بعد ها اتفاقی نمی افتد که پشیمان شوید.

سیزدهم: من یک راه خوب برای بخش «پوک» کردن پیدا کرده‌ام. این ممکن است با نظر شما فرق کند اما من هرگزکسی را پوک نکرده‌ام. ترجیح می‌دهم دیگران با نامی مودبانه صدا کنم. چرا باید آن ها را در روی فیس‌بوک پوک کنم؟

۰.۶۱